Trajectcontrole

Geschreven op 13-07-2012 6:45 door ricardo

Trajectcontrole controleert op twee plaatsen die een zekere afstand uit elkaar liggen, en bepaalt de gemiddelde snelheid op basis van de tijd tussen het passeren van de meetpunten. Als de meetpunten bijvoorbeeld een kilometer uit elkaar liggen dan zal een voertuig dat 120 km/u rijdt het traject in 30 seconden afleggen. Alle voertuigen die er korter over doen hebben sneller gereden. Wanneer een voertuig de toegestane snelheid voor de voertuigklasse overschrijdt, wordt het beeld van het voertuig naar een centrale verstuurd waar een bekeuring kan worden verstuurd.

Minder tijd

Traditioneel wordt een snelheidscontrole uitgevoerd door het plaatsen van radars of laserguns. Deze technieken meten de snelheid van een voertuig op een enkele plaats, en nemen een foto van elk voertuig dat sneller beweegt dan een ingestelde limiet. Gevolg is dat te snel rijdende bestuurders die op de hoogte zijn van de locaties van de controle deze kunnen omzeilen door een korte snelheidsaanpassing. Dit zorgt ervoor dat deze controles niet het volle gewenste preventieve effect hebben. Bovendien geeft het plotseling remmen een onrustig verkeersbeeld en kan het gevaar opleveren voor andere weggebruikers. Alle foto’s worden handmatig verwerkt, dit kost veel tijd. Voor onbemande controles geldt bovendien dat de foto’s moeten worden opgehaald.

Werking systeem

Trajectcontrole werkt op een andere manier: elk voertuig wordt aan het begin en aan het einde van het traject gefotografeerd met een digitale camera. Een computeranalyse van de foto identificeert elk voertuig en is in staat om hetzelfde voertuig bij de tweede post wederom te herkennen. De afstand tussen de posten wordt gedeeld door het tijdsverschil voor elk voertuig, waardoor de gemiddelde snelheid over het traject bekend is. Pas na het vaststellen van een snelheidsovertreding wordt het kenteken gelezen (ANPR). Uit het kenteken wordt afgeleid wat de voertuigklasse is en wordt de maximumsnelheid voor het voertuig opgezocht. Op sommige trajecten vindt de controle met meer dan twee cameraposten plaats, voor ieder deeltraject wordt dan apart de gemiddelde snelheid bepaald. De hoogst gemeten snelheid bepaalt dan of er een bekeuring volgt en hoe hoog die is, er wordt over het gehele traject maximaal één bekeuring uitgeschreven.

Moeilijk te omzeilen

Trajectcontrole kan niet door “even remmen” worden omzeild; men moet zich echt over het hele traject gemiddeld aan de maximumsnelheid houden. De meervoudige meting maakt het voor de automobilisten nog moeilijker om een snelheidsoverschrijding in een deel van het traject te compenseren met een lagere snelheid in de rest van het traject. Tevens is het mogelijk om vrachtverkeer op zijn eigen maximumsnelheid te controleren.



Login om dit wiki-artikel aan te vullen of te wijzigen. Ben je nog niet geregistreerd? Meld je aan!

Tags:
boetes, snelweg, trajectcontrole, verkeer

Revisies:

Er zijn geen revisies voor dit artikel.





Artikelen op autoblog.nl