1959 Daytona 500

Geschreven op 22-02-2015 18:29 door danmar

De eerste jaarlijkse 500 Mile NASCAR International Sweepstakes op Daytona (nu bekend als de 1959 inaugurele Daytona 500) was de tweede race van het 1959 NASCAR Grand National (nu Sprint Cup) seizoen. Het werd gehouden op 22 februari 1959, met 41.921 toeschouwers. Het was de eerste race gehouden op de 2,5-mijl (4,0 kilometer) Daytona International Speedway.

Cotton Owens had de snelste kwalificatieronde 143,198 mijl per uur (mph) (230.45 kilometers per uur). De race had een kwalificatie voor Convertibles en een voor de hardtop Grand National auto’s. Bob Welborn, winnaar van de 100-mijl (160 km) Grand National kwalificatierace eerder in de week, begon op pole position. Shorty Rollins won de Convertible kwalificatierace starte als tweede. 20 van de 59 auto’s in de Daytona 500 waren cabriolets.

Welborn leidde de eerste ronden in de race, maar zijn race eindigde na 75 ronden (van de 200) met motorproblemen. Andere leiders in de eerste 22 ronden van de race waren “Tiger” Tom Pistone en Joe Weatherly. Fireball Roberts nam de leiding over in ronde 23, hij leidt de komende 20 ronden alvorens uit te vallen dankzij een gebroken brandstofpomp. Richard Petty moest ook uit de wedstrijd terugtrekken met een motorprobleem en verdiende $100 (797,26 dollar vandaag de dag) voor zijn 57e-plaats.

Lee Petty streed met Beauchamp tijdens de laatste 30 ronden van de race, en ze waren de enige twee rijders die in de betreffende lap wisten te finishen. Petty nam de leiding met nog 3 ronden, en leidde aan het begin van de laatste ronde. Petty en Beauchamp reed zij aan zij over de finish aan het einde van de laatste ronde; een fotofinish. Beauchamp werd uitgeroepen tot de officieuze winnaar door NASCAR ambtenaren. Petty protesteerde de resultaten, zeggende: “Ik had Beauchamp met een goede halve meter. In mijn eigen gedachten, ik weet dat ik won.” Beauchamp antwoordde: “Ik had hem met twee voeten. Ik keek naar de auto van Lee Petty toen ik over de finish reed en ik kon zien dat zijn koplamp iets achter mijn auto zat. Het was zo dichtbij dat ik niet wist hoe ze dat noemen, maar ik dacht dat ik won.” De eerdere leider, Fireball Roberts, stond bij de finish en zei: “Er is geen twijfel over mogelijk, Petty won.” Het duurde NASCAR oprichter Bill France Sr drie dagen om de winnaar te bepalen. Op het einde, met de hulp van foto’s en weekjournaal beelden, werd Petty officieel als de winnaar verklaard.

De controversiƫle afwerking hielp de sport. De uitgestelde resultaten van NASCAR en de Daytona 500 werden op de voorpagina van de kranten breed uitgemeten.

– De uitslag op volgorde:

   Lee Petty
   Johnny Beauchamp
   Charley Griffith
   Cotton Owens
   Joe Weatherly
   Jim Reed
   Jack Smith
   Tom Pistone
   Tim Flock
   Speedy Thompson
   Johnny Allen
   Raul Cilloniz
   Curtis Turner
   Junior Johnson
   Dick Freeman
   Joe Lee Johnson
   Marvin Panch
   Gene White
   Roy Tyner
   Jimmy Thompson
   Herman Beam
   Wilbur Rakestraw
   Jim McGuirk
   Larry Frank
   Elmo Langley
   Rex White
   Ben Benz
   Dick Joslin
   Ken Rush
   Bob Rose
   Harold Smith
   Dick Foley
   Brownie King
   Glen Wood
   Bob Pronger
   Billy Carden
   Bernie Hentges
   Shorty Rollins
   Joe Eubanks
   Tiny Lund
   Bob Welborn
   Buck Baker
   Ken Johnson
   L. D. Austin
   Fireball Roberts
   Paul Bass
   Bobby Johns
   Eduardo Dibos
   Gober Sosebee
   Bob Said
   Bob Duell
   Pete Kelly
   Bob Potter
   Carl Tyler
   George Green
   Fritz Wilson
   Richard Petty
   Larry Odo
   Ken Marriott


Login om dit wiki-artikel aan te vullen of te wijzigen. Ben je nog niet geregistreerd? Meld je aan!

Tags:
Daytona, daytona-500, racing

Revisies:




Artikelen op autoblog.nl