In januari 2010 werd Uwe vermist in Zuid Afrika, geruchten gingen dat hij ondergedoken zat. De wederhelft van Uwe had een faillissement aangevraagd, daarnaast had de familie een beloning van €10.000 uitgeloofd voor wie Uwe wist te vinden. De familie heeft dit bod later weer ingetrokken, de politie ging namelijk niet meer uit van een misdrijf of ontvoering. Uwe schijnt een nieuw bedrijfje gestart te zijn, met als enige aandeelhouder zijn 79-jarige moeder. Naam van de kersverse company: Gemballa Sports Cars GmbH & Co.
Maar dan blijkt dat Uwe is ontvoerd en vermoord in Zuid-Afrika.

Nikola Tesla staat bij het grote publiek vooral bekend als de uitvinder van de wisselstroomgenerator, de wisselstroomelektromotor en van alle andere belangrijke componenten van het huidige elektriciteitsnet. Deze apparaten waren in rudimentaire vorm echter meestal al voor Tesla’s tijd ontwikkeld door eerdere ingenieurs maar Tesla’s grootste verdienste was dat hij het wisselstroomprincipe veel verder ontwikkelde en bijna alle benodigde infrastructuur om een op wisselstroom gebaseerd en betrouwbaar elektriciteitsnet op te zetten zelf uitvond of bestaande apparaten sterk verbeterde. Tesla was al bij zijn leven een bekend en beroemd geleerde maar verloor veel prestige door bizarre onbewezen technisch-wetenschappelijke beweringen op latere leeftijd. Hij werd in de VS het toonbeeld van de gekke geleerde. Anderen noemden hem liever idealistisch en niet-commercieel en daarin een tegenpool van zijn eveneens beroemde concurrent-uitvinder Thomas Alva Edison.

Onder zijn meest bekende uitvinden behoort de transformator en de inductiemotor.

Naar Tesla is in 1960 de eenheid van magnetische fluxdichtheid vernoemd, de tesla (symbool T). Tevens is het merk van elektrische auto’s Tesla naar Nikola Tesla vernoemd.

Bruce McLaren was al op jonge leeftijd zeer geïnteresseerd in auto’s. Vanaf het moment dat hij samen met zijn vader een Austin 7 Ulster had gerestaureerd, zou dit de start zijn van een carrière in de autosport.

Voor het eerst uitkomend in de New Zealand International Grand Prix, kwam McLaren in aanraking met Jack Brabham; een coureur uitkomend in het team van Cooper. Brabham zorgde ervoor dat McLaren een plek in het Cooper Formule 2 team kreeg.

Eenmaal bij het team Cooper bewees McLaren een uitstekend coureur te zijn. Na een eerste plaats in de in 1958 gehouden Duitse Grand Prix – een mix van Formule 1 en Formule 2 auto’s – werd McLaren gepromoveerd naar de Formule 1 koningsklasse. Bruce werd hiermee met zijn 22 jaren de jongste Formule 1 coureur tot dan toe.

In zijn hierop volgende jaren binnen het Cooper Team in de Formule 1 zou McLaren immer in de top 10 verblijven. McLaren werd echter steeds minder tevreden en wenste zichzelf een eigen team. In het begin twijfelde hij tussen zijn droom en zijn trouw aan Cooper – die hem zijn kans in de Formule 1 had gegeven. Tenslotte besloot hij in het kielzog van Jack Brabham zijn droom waar te maken.

Tussen 1963 en 1966 werkte McLaren voor het Cooper team en ondertussen was hij bezig met zijn eigen F1 auto-ontwerp. Tijdens de ontwerpfase bleek het chassis veelbelovend maar ontbrak er een motorblok wat goed genoeg was om in zijn ontwerp toe te passen. In de beginperiode werden er Italiaanse motoren toegepast, welke niet krachtig genoeg bleken.

Het eerste echte McLaren wapenfeit bestond uit een zesde plek in de Britse Grand Prix. Het McLaren raceteam kwam pas verder toen er een samenwerking ontstond met tuner Cosworth.

In 1968 was team McLaren voor het eerst echt succesvol in een door Ford-Cosworth aangedreven auto door hierin de Belgische Grand Prix te winnen. Dit kwam door overwinningen van zowel Bruce McLaren als zijn tweede man Denny Hulme. In deze jaren was een van de mooiste overwinningen van het team McLaren eentje in de vorm van een eerste en tweede plek in de Daily Express race op het circuit van Silverstone.

In de daarop volgende 2 jaren domineerde McLaren; en niet alleen de Formule 1. Met overwinningen in verschillende klassen, waaronder de CanAm werd de naam McLaren in de Verenigde Staten en Canada ook wel de ‘Bruce en Denny Show’ genoemd. Bruce McLaren werd Can Am kampioen in 1967 en 1969 en Denny Hulme werd hierbij in 1968 en 1970 kampioen.

Op 2 juni 1970 sloeg het noodlot toe. Tijdens het testen van een Can Am bolide op het Goodwood circuit in Engeland ging het mis en spinde de auto van de baan. De bolide crashte met hoge snelheid op een betonnen platform en Bruce McLaren kwam hierbij om het leven.

Reuter bleef racen in de Super Tourenwagen Cup voor Opel. Toen Opel in 2005 afscheid nam van de Deutsche Tourenwagen Masters, toen besloot Manuel met pensioen te gaan. Hij helpt echter nog steeds met het geven van Opel trainingen en andere promo-activiteiten.

Hij groeide op in Greenwich, Connecticut. Hij studeerde aan het Emerson College in Boston, waarna hij overstapte naar het Art Center College of Design in Pasadena. Na zijn stage bij de Pininfarina design studio besloot hij in Turijn te blijven in plaats van terug te keren naar de VS om zijn studie te voltooien. Bij Pininfarina werkte hij onder Ken Okuyama en later Lowie Vermeersch, waar hij een goede training kreeg. Als designer nam hielp hij mee met het ontwerp van productie auto’s zoals de Ferrari 599 GTB Fiorano en de Maserati GranTurismo, conceptcars zoals de Maserati Birdcage en de Rolls Royce Hyperion. Tevens was hij hoofd ontwerper voor speciale projecten zoals eenmalige exclusieve auto’s voor bepaalde klanten, denk daarbij aan de Ferrari P4 / 5 van Pininfarina en de Ferrari 612 Kappa.

Castriota stopte bij Pininfarina aan de vooravond van de Autosalon van Parijs in september 2008 en werd design director bij Stile Bertone. Daar ontwierp hij de Bertone Mantide, op basis van de Corvette ZR1.

In 2010 werd bekend dat Castriota als design director aan de slag gaat bij Saab Automobiles.

Historie

In 1967 behaalde Van Lennep in Zweden de eerste overwinning met DAF in de Formule 3. Eveneens in 1967 ging hij voor Porsche rijden. In 1971 won hij de 24 uur van Le Mans met Helmut Marko. Hiermee heeft hij (nog steeds) het afstandsrecord (5335 km) op zijn naam staan. Gemiddeld reden ze meer dan 222 km/u (inclusief pitstops). De hoogst behaalde snelheid was bijna 400km/u.

Van Lennep heeft vier seizoenen in enkele races deelgenomen aan de Formule 1. Hij reed voor Surtees, Iso-Marlboro en Ensign. In 1971 nam hij deel aan de Grote Prijs van Nederland op het circuit van Zandvoort met een door Stichting Autoraces Nederland ingeschreven Surtees, waarin hij 8e werd. Later dat jaar reed hij voor het fabrieksteam, maar wist niet aan de finish te komen.
Gijs van Lennep in een Porsche 911 Carrera RSR op de Nürburgring 1974

In 1972 reed hij geen Formule 1, maar werd wel Europees kampioen Formule 5000. In 1973 reed hij dankzij sponsor Marlboro bij het Iso-Marlboro team van Frank Williams, waar hij op Zandvoort een punt haalde. Dit betekende het eerste WK-punt voor het team van Williams. In hetzelfde jaar won hij de Targa Florio. In 1974 reed hij nog een race voor het Iso team. In 1975 verving hij bij Ensign Roelof Wunderink gedurende drie races. Op de Nürburgring behaalde hij nogmaals een punt. Hiermee was hij op dat moment de op één na meest succesvolle Nederlandse Formule 1-coureur, net achter Carel Godin de Beaufort.

In 1976 won hij voor een tweede maal de 24 uur van Le Mans, ditmaal met de Belgische coureur Jacky Ickx. Het wordt zo geregeld dat hij de laatste 90 minuten van zijn laatste race achter het stuur zit en over de eindstreep mag rijden.

In 1999 werd hij door een Nederlandse vakjury uitgeroepen tot Beste Nederlandse autocoureur van de Eeuw.

Bron: wikipedia.

De in Balcarce geboren Juan Manuel startte zijn carrière als coureur in Zuid-Amerika in 1934 in lange-afstands wedstrijden en hij werd Argentijns kampioen in 1940 en 1941. Door de uitbraak van de Tweede Wereldoorlog werd zijn carrière onderbroken, en hij begon pas in 1947 te racen in Europa.

Fangio was in het begin niet erg succesvol, totdat hij in 1950 begon te racen in een Alfa Romeo. Hij werd tweede in het wereldkampioenschap, en hij won zijn eerste titel in 1951. Hij was succesvol in 1952 toen hij in een Maserati reed, maar zijn seizoen was voorbij nadat hij in Monza, Italië, een ernstig ongeluk kreeg. In 1954 won hij zijn tweede titel met Mercedes-Benz, door vier van de zeven GP’s te winnen. In 1955 stopte Mercedes met Formule 1 na de ramp in Le Mans, waar meer dan 80 toeschouwers omkwamen.

Fangio ging toen naar Scuderia Ferrari, en verving Alberto Ascari die in een ongeluk om het leven was gekomen tijdens het testen van een Formule 1 Ferrari. Hij won zijn vierde titel in dit jaar. Hij won de GP’s van Argentinië, Engeland en Duitsland en stond als tweede op het podium tijdens de GP’s van Monaco en Italië.

In 1957 keerde hij terug naar Maserati en won hij zijn vijfde wereldtitel.

Na deze serie wereldkampioenschappen hield hij op met racen in 1958 na de Franse Grand Prix. Fangio won in totaal 24 Grand Prix’s in de Formule 1 en daarnaast ook nog acht autoraces die niet voor het Formule 1 kampioenschap meetelden.

Cubaanse rebellen kidnapten hem op 23 februari 1958, maar hebben hem later weer vrijgelaten.

Fangio overleed op 17 juli 1995, op 84-jarige leeftijd. Hij ligt begraven in Buenos Aires in Argentinië.

Bron: wikipedia.

Adrian van Hooydonk studeerde Industrial Design aan de technische universiteit van Delft en studeerde daarna verder aan het Art Center in Vevey, Zwitserland. In 1992 begint van Hooydonk als ontwerper bij de BMW groep. Hij is van 2001 tot 2004 directeur van Designworks USA, een dochteronderneming van BMW. Sinds 2004 woont en werkt Adrian in Munchen waar hij jarenlang nauw samenwerkt met hoofdontwerper Chris Bangle. Onder zijn leiding zijn onder andere de BMW 6-serie en de 3-serie Coupé ontworpen. Begin 2009 werd van Hooydonk, na het vetrek van Bangle, benoemd tot Director of Design van de BMW Group. Hij is daardoor onder meer de designbaas van Rolls-Royce en MINI.

Van Hooydonk is getrouwd met een Duitse die eveneens als ontwerper werkt, bij Designworks.

Met de Mazda RX-7 behaalde hij een podiumplaats (derde plek in Griekenland 1985). De achterwielaangedreven RX-7 bleek echter niet competitief genoeg en Mazda maakte tijdens het Groep-B tijdperk de overstap naar de Groep-A Rally. Men koos de Mazda 323 4WD om mee te rijden. Vanaf het seizoen 1987 werd Groep-A de norm en Mazda was op dat moment een van de belangrijkste teams.

Het grootste succes van Carlsson kwam in het seizoen 1989, toen hij eerst zijn thuisrally in Zweden wist te winnen, nadat teamgenoot Timo Salonen problemen ondervond, en later dat jaar ook zegevierde in Nieuw-Zeeland. Daarmee behaalde hij twee van de in het totaal van drie WK-overwinningen die Mazda op naam wist te schrijven. Carlsson bleef actief voor het Mazda-team tot aan het eind van het seizoen 1991, toen het Japanse team zich terugtrok uit de rallysport.

Oktober 2009 overleed Ingvar Carlsson na een kort ziektebed, hij werd 62 jaar.

Aileron

In samenspraak met directeur Victor R. Muller en in nauwe samenwerking met automerk Lotus, tekende Koop zowel in- als exterieur voor de Spyker C8 Aileron.