In januari 2010 werd Uwe vermist in Zuid Afrika, geruchten gingen dat hij ondergedoken zat. De wederhelft van Uwe had een faillissement aangevraagd, daarnaast had de familie een beloning van €10.000 uitgeloofd voor wie Uwe wist te vinden. De familie heeft dit bod later weer ingetrokken, de politie ging namelijk niet meer uit van een misdrijf of ontvoering. Uwe schijnt een nieuw bedrijfje gestart te zijn, met als enige aandeelhouder zijn 79-jarige moeder. Naam van de kersverse company: Gemballa Sports Cars GmbH & Co.
Maar dan blijkt dat Uwe is ontvoerd en vermoord in Zuid-Afrika.

De zilveren auto heeft net als de C111 en de 300SL vleugeldeuren, bij de C112 zijn deze servo-aangestuurd door middel van de hydraulische cilinders die ook voor de rolbeugels van de SL-Klasse werden gebruikt. In tegenstelling tot de C111 (met name de modellen t/m IID) met kunststof carrosserie en klapkoplampen, werd voor de C112 gebruik gemaakt van aluminium om het gewicht laag te houden (desondanks bereikte het een gewicht van 1600 kg) en werden er vaste koplampen achter transparante afdekkingen geplaatst, zoals bij de C111 III en IV.

De C112 beschikte over een 6-liter V12 die goed was voor 408 pk (bij 5200 rpm) en een top van 310 km/h. De acceleratie van 0 naar 100 km/h werd geschat op 4,9 seconden. Active Body Control debuteerde in deze sportwagen van de toekomst en was ontwikkeld om overhellen en rolbewegingen van de koets tegen te gaan. Dit systeem bevond zich echter nog in experimentele fase, en het zou uiteindelijk nog jaren worden beproefd tot de marktintroductie in eind jaren 90, in de S-Klasse (W220) en de CL-Klasse (C215). De wagen beschikte ook over ABS, ASR, en zelfs dynamische achterwiel besturing. De computer berekende hoeveel de auto van zijn rechte lijn afweek, en stuurde indien nodig de achterwielen bij door meer toe-in of toe-uit toe te passen.

Wat beter zichtbaar waren enkele aerodynamische hulpsystemen van de auto. Naast het koetswerk met weinig inlaten, weinig uitstekende vormen en een dichtgewerkte onderkant, werd de C112 uitgerust met een verborgen achtervleugel en voorspoiler om voldoende stabiliteit en wegligging te kunnen bieden, zonder dat de luchtweerstand werd vergroot door extra frontaal oppervlak. Men haalde deze lessen uit de Groep-C raceauto’s die samen met Sauber werden gebouwd, de C112 lijkt ook wel op een productieversie van deze raceauto’s. Uiteindelijk had de C112 een cW-waarde van 0,30.

De achtervleugel van de C112 is waarschijnlijk de meest herkenbare eigenschap van deze auto. In rustpositie is de achtervleugel nauwelijks zichtbaar, enkel van achteren is te zien dat er een dunne plaat boven de achterlichten aanwezig is. Vanaf 80 km/h was de vleugel een stuk beter zichtbaar; bij deze snelheid schoof de vleugel een stuk naar achter, om extra stabiliteit voor hoge snelheden te bieden. Doordat de vleugel in een vrijwel horizontale lijn naar achter bewoog bleef het frontaal oppervlak ongemoeid.

Pas bij een noodstop was de achtervleugel van de C112 duidelijk zichtbaar. De vleugel werd onder een hoek van 45 graden gezet, waardoor de cW-waarde van de sportwagen verdrievoudigd werd naar 0,90. Dit kwam de stopafstand enorm ten goede; er was 100 meter minder nodig om tot stilstand te komen bij 300 km/h.

De C112 was een bijzondere blik op de sportwagen van de toekomst; een wagen die zichzelf voortdurend in de gaten houdt, en die zichzelf continu kan afstellen om de juiste rijeigenschappen te kunnen bieden. Het had weinig gescheeld of de C112 kon worden terug gevonden in krachtmetingen tegen auto’s als de Bugatti EB110 en de Lamborghini Diablo; het team achter de C112 had de productiedetails al uitgewerkt, een locatie om de auto te bouwen, en tegen welke prijs, was zo goed als bepaald, en vanuit het publiek was meer dan genoeg interesse, getuige de cheques oplopend tot 1,5 miljoen Duitse Mark.

Helaas kwam de C112 niet voor in de toekomstplannen voor Mercedes-Benz. Nieuwe mensen hadden nieuwe ideeën. De C112 werd niet uitontwikkeld en stapt sindsdien nog maar een enkele keer uit de opslag of het museum, als opvulling van een stand op een tentoonstelling.

Lees voor meer details Hemmings.com, zelfs in de meest gedetailleerde Mercedes-literatuur komt de C112 vrijwel niet aan bod.

Bandenprofiel
Bandenspanning
Visuele controle remblokken en schijven
Niveau en kwaliteit remvloeistof
Niveau koelvloeistof
Niveau ruitensproeiervloeistof
Ruitenwisserbladen
Visuele controle onderzijde auto
Verlichting
Is het setje reservelampen en – zekeringen compleet en passend?

Autogarages zijn vaker aangesloten bij een franchise formule een voorbeeld daar van is vakgarage,
Deze is de enigste onafhankelijke garageformule van nederland. Het verschil met alle andere garageformules in Nederland is dat Vakgarage geen eigendom is van een onderdelenmerk, importeur of grossier. De aangesloten Vakgarages, verenigt in Stichting Vakgarage, zijn eigenaar van de garageformule Vakgarage. Onafhankelijk betekent in dit geval dus ook zeker merkonafhankelijk. Dit betekent niet alleen dat alle automerken welkom zijn in deze bedrijven. Ook wat betreft de onderdelen die gemonteerd worden is Vakgarage niet gebonden aan een merk. De bijna 150 landelijk samenwerkende Vakgarages bieden een full-service aanbod. Iedere Vakgarage is aangesloten bij de BOVAG en RDW erkend. Vakgarage hanteert daarnaast een eigen kwaliteitsplan genaamd VAKPLAN waarvan de eisen hoger liggen dan die van de Bovag. VAKPLAN is gekoppeld aan internationale kwaliteitsnorm ISO 9001:2000.

Launch control werd oorspronkelijk ontwikkeld voor de Formule 1 en stelt voertuigen in staat om op de snelst mogelijke manier weg te rijden. Een omvangrijk systeem laat de auto optrekken met de juiste hoeveelheid wielspin en schakelt over op de best mogelijke momenten. Het systeem laat daarbij het toerental met een minimum zakken en voert de schakelhandeling uit in de snelste modus.

Launch Control vindt je tegenwoordig onder andere in exclusieve auto´s met semi-automatische transmissie (flippers achter het stuur), zoals de BMW M5, Nissan GT-R en diverse Porsche´s.

Geschiedenis

In 1898 kocht ingenieur James Packard een Winton. Het was een van de eerste in de VS gebouwde en verkochte auto’s. Alexander Winton, die hem had gebouwd, maakte over het algemeen goede auto’s, maar deze ging op de eerste rit al stuk. James Packard kon hier niet om lachen en dit eindigde in een ruzie, uiteindelijk daagde Winton Packard hem uit om zelf een betere auto te bouwen. Packard ging direct aan het werk.

In 1899 richtte James Packard samen met zijn broer William Packard de Ohio Automobile Company op in hun woonplaats Warren (Ohio). Hun eerste model, een één-cilinder, werd datzelfde jaar gelanceerd. De broers wilden betrouwbare voertuigen van hoge kwaliteit bouwen en bewezen die betrouwbaarheid ook in uithoudingstesten. Het merk kende steeds meer navolging tot in het buitenland waar Packard’s zelfs gekocht werden door staatshoofden.

Packard Grey Wolf

Niet veel later verhuisde Packard naar Detroit. Er werd een nieuwe fabriek van gebouwd en in 1904 werd de Grey Wolf geïntroduceerd, een racewagen met 4-cilindermoter die verschillende records neerzette. De belangrijkste prestatie was een vierde plaats in de Vanderbilt Cup van 1904. De Grey Wolf werd ook een productiewagen waarmee Packard een van de eerste Amerikaanse racewagenbouwers werd.

Limousines

Packard richtte zich echter vooral op grote, luxueuze en peperdure limousines. Het merk kende een groot succes en produceerde in de jaren 1910 tot 1920 veel meer auto’s dan bijvoorbeeld Cadillac.

In 1935 introduceerde Packard de 120. Het was Packard’s eerste auto die voor minder dan $1000 te verkrijgen was. De 120 zorgde ervoor dat minder rijke mensen een auto met de status van Packard konden kopen en werd een onmiddellijk succes. De verkoop verdriedubbelde op een jaar tijd.
In 1937 werd de Packard 115C geïntroduceerd met een V6. Die zescilinder was op korte termijn wel een succes maar deed op lange termijn geen goed aan Packard’s reputatie van een topmerk.

Na de Tweede Wereldoorlog, in 1948, werd met de Packard Eight eindelijk weer een nieuw model geïntroduceerd. De verkopen bleven echter laag, ook al omdat de dure en de goedkopere modellen steeds meer op elkaar gingen lijken. Rond 1951 werden de modellen hertekend maar de nieuwe stijl werd slecht ontvangen door de kopers.

In juni 1956 werd de productie van Packard stopgezet. In 1957 en 1958 werd een versie van de Studebaker President gelanceerd onder de naam Packard Clipper. De auto’s verkochten slecht en konden Packard niet overeind houden. Ze kregen de bijnaam Packardbaker. Intussen was het einde in zicht en begonnen ook de dealers af te haken. In 1958 was het definitief gedaan met Packard.

Huidig

Tot vandaag de dag zijn Packard’s zeer gewilde auto’s voor verzamelaars.

In 2000 werd een nieuw bedrijf opgericht dat Packard Motor Car Company heet en dat de merknaam Packard registreerde. Momenteel heeft het één prototype gebouwd van een luxewagen met een 8,6 l V12-motor. Die wordt op evenementen tentoongesteld. Er bestaan plannen om hem in productie te brengen, maar de eigenaren van de legendarische merknaam hebben tevens interesse in een verkoop.

Geschiedenis

Het oorspronkelijke bedrijf, TG John en Co Ltd, werd opgericht in 1919. De eerste producten waren stationaire motoren, carburateur organen en motorscooters. De oprichter van het bedrijf TG John was benaderd door Geoffrey de Freville voor het ontwerpen van een viercilinder motor, met aluminium zuigers en druksmering, zeer ongebruikelijk voor deze periode. Sommigen hebben gesuggereerd dat de Freville de naam Alvis heeft voorgesteld als een verbinding van de woorden “aluminium” en “vis” (dat betekent ‘sterk’ in het Latijn), hoewel de Freville dit ontkend. Misschien dat de naam was afgeleid van de Noorse mythologische wapensmid, Alvis, maar de echte oorsprong is nog steeds onbekend.

Het eerste auto model, de 10/30, was een instant succes en zet een reputatie voor kwaliteit en prestaties waardoor het bedrijf bekend is geworden. In 1921 veranderde het bedrijf haar naam en werd het de Alvis Car and Engineering Company Ltd, men verplaatste de productie naar Holyhead Road, Coventry.

In 1923 trad Kapitein Smith GT-Clarke toe, hij was afkomstig van Daimler als Chief Engineer. Deze partnerschap duurde 25 jaar en samen was men verantwoordelijk voor het produceren van enkele van de meest succesvolle producten in de geschiedenis van het bedrijf.

Over een periode van 47 jaar, met uitzondering van de tweede wereldoorlog, zijn er 21.263 Alvis personenauto’s gemaakt. Daarvan zijn er wereldwijd voor zover bekend nog 3939 over.

In 1936 werd de bedrijfsnaam veranderd in Alvis Ltd en dankzij de oorlog werden ook producties van vliegtuigmotoren en gepantserde voertuigen toegevoegd aan de onderneming.

Het einde

Alvis werd, als onderdeel van Rover, opgenomen in British Leyland en werd gekocht door de Verenigde Wetenschappelijk Holdings plc in 1981. Vervolgens wordt de naam van het bedrijf veranderd in Alvis plc. In 1998 werd de afdeling pantservoertuigen van GKN plc genomen en de belangrijkste Britse industrie operatie verplaatst van Coventry naar Telford. Inmiddels mag niemand het gebruik van de welbekende Alvis ‘rode driehoek’ meer gebruiken, wederom een beroemd Brits auto-merk dat niet meer bestaat…

Nikola Tesla staat bij het grote publiek vooral bekend als de uitvinder van de wisselstroomgenerator, de wisselstroomelektromotor en van alle andere belangrijke componenten van het huidige elektriciteitsnet. Deze apparaten waren in rudimentaire vorm echter meestal al voor Tesla’s tijd ontwikkeld door eerdere ingenieurs maar Tesla’s grootste verdienste was dat hij het wisselstroomprincipe veel verder ontwikkelde en bijna alle benodigde infrastructuur om een op wisselstroom gebaseerd en betrouwbaar elektriciteitsnet op te zetten zelf uitvond of bestaande apparaten sterk verbeterde. Tesla was al bij zijn leven een bekend en beroemd geleerde maar verloor veel prestige door bizarre onbewezen technisch-wetenschappelijke beweringen op latere leeftijd. Hij werd in de VS het toonbeeld van de gekke geleerde. Anderen noemden hem liever idealistisch en niet-commercieel en daarin een tegenpool van zijn eveneens beroemde concurrent-uitvinder Thomas Alva Edison.

Onder zijn meest bekende uitvinden behoort de transformator en de inductiemotor.

Naar Tesla is in 1960 de eenheid van magnetische fluxdichtheid vernoemd, de tesla (symbool T). Tevens is het merk van elektrische auto’s Tesla naar Nikola Tesla vernoemd.

Automotoren, die werken op brandstoffen, zijn explosiemotoren. In de cilinder wordt een kleine hoeveelheid brandstof, met behulp van een elektrische vonk, tot ontploffing gebracht (benzinemotor). De zuiger, die met een aandrijfstang verbonden is aan de krukas, wordt naar beneden geslagen waardoor er een ronddraaiende beweging ontstaat. Bij een stationair draaiende motor zijn er 600 ontstekingen per minuut en bij vol gas ongeveer 3000. Het hele proces van explosie tot één omwenteling van de krukas gebeurt dus in een fractie van een seconde. In die kleine eenheden van tijd en brandstof kan toch nog gevarieerd worden, zodat het rendement van de van de motor verbeterd kan worden. Ook de materiaalkeuze en de vorm van de cilinderkop en de zuiger spelen hierbij een belangrijke rol.

Geschiedenis

Simca begon in 1934 met het in licentie produceren van Fiat’s zodat er geen invoerrechten hoefden te worden betaald. De eerste echte Simca ontstond in 1951. Deze Simca Aronde was een groot succes. Simca nam in 1951 de Franse vrachtwagenfabrikant Unic over. In 1954 volgde de (Mat)Ford-fabriek in Poissy, en in 1958 werd het merk Talbot-Lago overgenomen. Simca concentreerde de productie in Poissy, en verkocht de fabriek in Nanterre aan Citroën. Het Amerikaanse autoconcern Chrysler, dat in 1957 al een 15% aandeel in Simca had genomen, nam in 1963 een meerderheidsaandeel in het merk. Het beeldlogo van Simca, een zwaluw, werd in 1967 vervangen door de vijfpuntige pentastar van Chrysler en in 1970 werd het concern geheel door Chrysler ingelijfd. Het bedrijf heette vanaf toen Chrysler France.

De jaren ’70 boden in de kleinere middenklasse de Simca 1100, samen met de Renault 16 één van de eerste werkelijke hatchbacks op de markt. In de grotere middenklasse was er de Simca 1300/1500, opgevolgd door de 1301/1501. Dit waren grote sedans of stationwagons (break genoemd).

Het totale productieaantal voor Simca 1300/1500 en 1301/1501 was 1.342.889 stuks, waarvan 605.815 van het type 1301 en 236.263 van het type 1500.

In deze tijd had Simca ook een fabriek in Nederland: de fabriek van Nekaf werd gebruikt om onder andere de 1000 en 1100 te produceren.

In de jaren ’70 raakte het Amerikaanse moederconcern Chrysler in de problemen. De eerste Chrysler-Simca, de 1307/1308-serie, een sportief gelijnde en snelle, maar ook uitzonderlijk ruime en praktische hatchback, werd Auto van het jaar 1976, al gauw gevolgd door de opvolger van de 1100, de Horizon, die het eveneens tot Auto van het jaar bracht (in 1978). Beide wagens waren populair, mede omdat met de oude (destijds) typisch Franse kwaliteitsproblemen – roest, en startproblemen – hard was afgerekend: ze waren eigenlijk probleemloos.

Omdat de financiële problemen mede door de economische situatie van die dagen niet werkelijk konden worden opgelost, bleef de 1000 zonder opvolger, wat de positie van het merk zwaar aantastte; andere merken hadden inmiddels wel een moderne kleine auto ontwikkeld.

Op 10 mei 1978 nam PSA (moederbedrijf van Peugeot en Citroën) Chrysler France over voor 1 dollar. Het merk Simca werd op 1 januari 1980 omgedoopt naar Talbot. Dit was een oude merknaam, die zowel in Frankrijk genade vond, als in het Verenigd Koninkrijk.

Twee ontwikkelingen deden Simca/Talbot tenslotte de das om. De inmiddels geproduceerde opvolger van de Simca 1000, de Talbot Samba, was een rechtstreekse kopie van de Peugeot 104. Dit weerhield veel mensen ervan deze auto te kopen; zij kochten liever het origineel. Bovendien had de ontwikkeling van de Tagora veel geld gekost, maar het model verkocht vrijwel niet. De leiding van Peugeot besloot daarom het merk Talbot te laten uitdoven. De nieuwe middenklasser van Talbot, de Talbot Arizona, werd als Peugeot 309 uitgebracht.

In het Verenigd Koninkrijk werd de merknaam nog tot 1992 gehandhaafd voor de Talbot Express, een bestelwagen van Peugeot die ook als Peugeot J5, Fiat Ducato I, en Citroën C25 werd geproduceerd.

Vanaf 1-1-2011 gelden weer nieuwe BPM regels, waarbij de CO2 uitstoot nog bepalender is geworden voor het te betalen BPM bedrag.

Berekeningstabel BPM (voor personenauto’s20102011
Basispercentage BPM (in % catalogusprijs)27.4%19,0%
Benzinekorting (in €)-1288-824

Dieseltoeslag (in €)10761526

CO2-grenzen benzine
Eerste schijf (gr/km)110110
Tweede schijf (gr/km)180180
Derde schijf (gr/km)270270

CO2-grenzen diesel (gelden ook voor aardgasauto’s)
Eerste schijf (gr/km)9595
Tweede schijf (gr/km)155155
Derde schijf (gr/km)232232

Tarief eerste schijf euro per gr/km (in €)3461

Tarief tweede schijf euro per gr/km (in €)126202
Tarief derde schijf euro per gr/km (in €)288471

Tarieven

• 01-01-1992 tot 31-01-2008
  • Personenauto’s of bestelauto’s worden belast met 42,5% van de netto catalogusprijs, verminderd met €1540; dan wel van de netto catalogusprijs vermeerder met €328 in geval van een compressieontsteking (diesel). Bij een personen- of bestelauto met een emissie van 5 mg deeltjes per km of minder wordt de belasting verminderd met €600.
  • Motorrijwielen worden belast met 10,2% van de netto catalogusprijs, als de catalogusprijs niet meer dan €2133 bedraagt. Motorrijwielen worden belast met 20,7%, verminderd met €224, als de netto catalogusprijs meer is dan €2133.

• 01-02-2008 tot 31-12-2008
  • Personenauto’s of bestelauto’s worden belast met 42,3% van de netto catalogusprijs, verminderd met €1442, danwel vermeerderd met €307 in geval van een compressieontsteking (diesel).

• 01-01-2009 tot 31-12-2009
  • Personenauto’s of bestelauto’s worden belast met 40% van de netto catalogusprijs, verminderd met €1288, danwel vermeerderd met €366 in geval van een compressieontsteking (diesel).

Energielabel en CO2-heffing op de BPM

Vanaf 2007 is de BPM afhankelijk van het energielabel van een auto. Het omslagpunt ligt bij een C-label. Auto’s met een A of B label krijgen korting op de BPM, auto’s met een D, E, F of G label krijgen een extra toeslag. In 2008 is dit omgezet in een CO2-toeslag BPM voor auto’s die veel brandstof verbruiken. Vanaf 2009 zijn auto’s met een A label vrijgesteld van BPM, mits deze niet meer dan 110 gram CO2 uitstoten in het geval van een benzine motor, of niet meer dan 95 gram CO2 in het geval van een diesel.